مبحث ۱۴ — تأسیساتِ مکانیکیِ ساختمان
درسنامه — فصلِ دوم — تعاریف
خلاصهیِ بندهایِ ۲-۱۴، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
۱-۲-۱۴ کلیات
•این فصل فقط واژههایی را تعریف میکند که در مبحثِ چهاردهم به کار رفتهاند.
•واژههایِ فنیِ رایجی که در این فصل تعریف نشدهاند، باید به همان معنایِ متداولِ خودشان به کار روند — یعنی نبودِ یک واژه در این فهرست بهمعنایِ بیاعتباریِ آن نیست.
دیگ، آبگرمکن و فشارِ کار — مرزهایِ عددی
•دیگ: دستگاهِ گرمازایِ بسته برایِ تولیدِ آبِ گرم یا بخار (تأسیساتِ گرمایی یا آبِ گرمِ مصرفی).
نکتهیِ کلیدی (پرتکرارترین مرزِ عددیِ این فصل): دیگِ بخار «کمفشار» ≤ ۱۰۳ کیلوپاسکالِ نسبی (۱۵ psi)؛ دیگِ آبِ گرم «کمفشار» ≤ ۱۱۰۳ کیلوپاسکالِ نسبی (۱۶۰ psi). بالاترِ این دو مقدار یعنی دیگِ «پرفشار».
•دیگِ خودکار: دیگی که به کنترلهایِ خودکار (از جمله کنترلهایِ حد) مجهز است.
•آبگرمکن: دستگاهی که آبِ مصرفی را گرم و وارد شبکهیِ توزیعِ آبِ گرمِ مصرفی میکند.
•دستگاهِ یکپارچه (پکیج): بهطورِ کامل در کارخانه ساخته، سوار و آزمایش شده — آمادهیِ نصب بهصورتِ یک واحدِ مستقل.
سوختِ مایع و مخازن
•مایعاتِ قابلِ اشتعال: نقطهی اشتعال < ۳۸°C و فشارِ بخارِ اشباع در همان دما ≤ ۲۷۶ کیلوپاسکال.
نکتهیِ کلیدی (طبقهبندیِ گروهها بر اساسِ نقطهی اشتعال/جوش): گروهِ IA → اشتعال < ۲۳°C و جوش < ۳۸°C؛ گروهِ IB → اشتعال < ۲۳°C و جوش ≥ ۳۸°C؛ گروهِ IC → اشتعال بینِ ۲۳°C تا ۳۸°C.
•فضایِ با حجمِ کافی: حجمِ محلِ نصبِ دستگاه ≥ ۱ مترمکعب به ازایِ هر ۱۷۷ کیلوکالری بر ساعتِ ارزشِ حرارتیِ سوخت. کمتر از این → «فضایِ با حجمِ ناکافی».
•مخزنِ ذخیرهیِ سوختِ مایع: مخزنِ جداگانهای که مستقیماً به مشعلِ دستگاه متصل نیست؛ مخزنِ تغذیه: مستقیم یا با پمپ به مشعل متصل و آن را تغذیه میکند؛ مخزنِ سوختِ روزانه: بینِ مخزنِ ذخیرهیِ اصلی و مشعل قرار میگیرد و آن دو را از هم جدا میکند.
دودکش و احتراق
•دودکش: سازهیِ قائم یا تقریباً قائم برایِ انتقالِ گازهایِ حاصل از احتراق به خارجِ ساختمان.
نکتهیِ کلیدی: دستگاه/دودکشِ «با دمایِ پایین» یعنی دمایِ گازهایِ احتراق در نقطهیِ ورود به دودکش، حداکثر ۵۳۸°C (۱۰۰۰°F) در شرایطِ کارِ عادی.
•سه نوعِ مکشِ دودکش: طبیعی (اختلافِ ارتفاع و دما)، القایی (بادزن بینِ دستگاه و دودکش، فشارِ منفی)، رانشی (بادزن، فشارِ مثبت).
•لولهیِ رابطِ دودکش: گازهایِ احتراق را از دستگاه به دودکشِ قائم منتقل میکند — با «معبرِ قائمِ دود» (که خودِ داخل شفتِ قائم است) اشتباه نشود.
•دریچهیِ تعادل: هم مانعِ برگشتِ دود در نبودِ مکش میشود، هم در مکشِ اضافی هوایِ رقیقکننده وارد میکند.
•دستگاهِ بدون دودکش: تمامِ محصولاتِ احتراق به فضایِ اطرافِ دستگاه منتقل میشود (نه به بیرون).
لولهکشی و اتصالات
نکتهیِ کلیدی (مرزِ دقیقِ عددی): در اتصالِ لحیمیِ موئینگی، اگر دمایِ ذوبِ مفتولِ لحیمکاری کمتر از ۴۲۷°C (۸۰۰°F) باشد → لحیمکاریِ نرم؛ اگر بیشتر باشد → لحیمکاریِ سخت.
•حلقهیِ انبساط: تغییرِ امتدادِ لوله در یک صفحه با چند زانو/خم؛ خمِ انبساط: همان کار ولی فقط با یک زانو/خم — هردو برایِ جذبِ حرکاتِ طولیِ ناشی از تغییرِ دما.
•آویز/بست (تکیهگاه)/مهار/هادی: چهار نوع نگهدارندهیِ لوله یا کانال، با نقشِ متفاوت — مهار یعنی ثابتنگهداشتنِ کاملِ لوله از نظرِ موقعیت و جهت؛ هادی یعنی نگهداشتن با امکانِ حرکتِ طولی/عرضیِ محدود.
•لرزهگیرِ لولهای: قطعهیِ انعطافپذیر بینِ دو قطعه لوله/فیتینگ که مانعِ انتقالِ ارتعاشِ دستگاه میشود.
کنترلها و ایمنیِ احتراق
•چهار نوع شمعک: دایمی (همیشه روشن)، قطعشونده (فقط لحظهیِ روشنشدنِ مشعلِ اصلی)، متناوب (همزمان با مشعلِ اصلی روشن/خاموش)، و تنظیمِ مجددِ خودکار/دستی برایِ راهاندازیِ دوبارهیِ شیرِ قطعِ سوخت.
•کنترلِ اطمینانِ شمعک: در صورتِ خاموشیِ شمعک یا شعله، سوخت را خودکار قطع میکند؛ کنترلِ اطمینانِ وجودِ شعله: مشابه، برایِ شعلهیِ اصلی؛ کنترلِ اطمینانِ وجودِ حداقلِ اکسیژن (ODS): با افتِ اکسیژنِ محیط، گاز را قطع میکند؛ کنترلِ حدِ دمایِ بالا: با عبورِ دما از حد، ورودِ سوخت را میبندد.
•شیرِ اطمینانِ فشار/بخار/فشار-و-دما: هرکدام در حالتِ عادی بستهاند و فقط با عبور از حدِ تنظیمشده، خودکار باز میشوند تا فشار/دما را کاهش دهند.
تهویه و کانالکشیِ هوا
•پنج نوعِ هوا که باید از هم تفکیک شوند: هوایِ بیرون (تازه، هرگز در ساختمان گردش نکرده)، هوایِ رفت (به فضا فرستاده میشود)، هوایِ برگشت (از فضا بازمیگردد)، هوایِ بازگردانی (بخشی از هوایِ برگشت که دوباره بهعنوانِ هوایِ رفت استفاده میشود)، هوایِ تخلیه (از ساختمان خارج میشود، بدونِ استفادهیِ دوباره).
•پلنوم: محفظهیِ فلزی یا ساختمانی که بخشی از سیستمِ توزیع/تخلیهیِ هواست.
نکتهیِ کلیدی (تعریفِ ساختمانِ هوابند در برابرِ معمولی): ساختمانِ با درزهایِ معمولی → تعویضِ هوایِ طبیعی حداقل نصفِ حجمِ فضا در ساعت. ساختمانِ با درزهایِ هوابند → این مقدار کمتر از نصفِ حجمِ فضا در ساعت است (درزبندیِ اضافه).
•هودِ نوع ۱: مخصوصِ آشپزخانه، دارایِ فیلترِ روغن (بخار/گرما/بو/روغن/دود). هودِ نوع ۲: عمومی، بدونِ فیلترِ روغن (فقط بخار/گرما/بو).
•دمپرِ آتش: در محلِ عبورِ کانال از یک منطقهیِ آتش به مجاور، بههنگامِ آتشسوزی خودکار بسته میشود؛ دمپرِ دود: با فرمانِ حسگر/اعلامِ حریق بسته میشود؛ دمپرِ تنظیمِ حجمِ هوا: برایِ تنظیمِ دستیِ مقدارِ هوا.
تبرید و مبرد
•سیستمِ تبریدِ مستقیم: اواپراتور/کندانسور مستقیماً با هوا یا سیالِ موردِ نظر در تماس است. سیستمِ تبریدِ غیرمستقیم: یک سیالِ ثانویه واسطه است (خودش هم به بسته/بازِ پاششی و تک/دومرحلهای تقسیم میشود).
نکتهیِ کلیدی (طبقهبندیِ مبردها — دو محورِ مستقل): محورِ سمّیت → گروهِ A (کمسمّی) / گروهِ B (پرسمّی). محورِ اشتعالپذیری → گروهِ ۱ (بدونِ پیشرویِ شعله) / گروهِ ۲ (LFL > ۰٫۱ kg/m³ و گرمایِ احتراق < ۱۹۰۰۰ kJ/kg) / گروهِ ۳ (LFL ≤ ۰٫۱ kg/m³ یا گرمایِ احتراق ≥ ۱۹۰۰۰ kJ/kg — پرخطرترین).
•حدِ کمینهیِ اشتعال (LFL) و حدِ بیشینهیِ اشتعال (UFL): کمترین و بیشترین غلظتی از مبرد در هوا که باعثِ گسترشِ شعله میشود؛ بینِ این دو مقدار، مخلوط «قابلِ اشتعال» تلقی میشود.
•طرفِ فشارِ بالا: بخشی از سیستم که در معرضِ فشارِ کندانسور است؛ طرفِ فشارِ پایین: بخشی که در معرضِ فشارِ اواپراتور است.
مصالح و مقاومتِ حریق
•موادِ سوختنی در برابرِ موادِ غیرسوختنی — و توجه: «موادِ غیرسوختنی» با «موادِ نسوز» یکی نیست (موادِ نسوز یعنی مناسبِ کاربرد در دمایِ بالایِ ۵۳۸°C).
•فاصلهیِ مجاز: حداقل فاصلهیِ هواییِ لازم بینِ سطوحِ گرمِ دستگاهها و موادِ سوختنی؛ قطعاتِ محافظ میتوانند این فاصله را کاهش دهند.
•دیوارِ آتش و منطقهی آتش: عناصرِ سازهای/فضاییِ مقاوم در برابرِ آتش برایِ محدودکردنِ گسترشِ آن بینِ بخشها یا ساختمانها.
روز-درجه — واحدِ برآوردِ مصرفِ انرژی
•روز-درجهیِ گرمایی: در هر روزی که دمایِ متوسطِ هوا کمتر از دمایِ مبنا باشد، مقدارش برابرِ همان اختلاف است؛ روز-درجهیِ سرمایی: عکسِ آن (دمایِ متوسط بیش از دمایِ مبنا). مجموعِ سالانهشان بهترتیب ADDH و ADDC نامیده میشود.
جدولِ مرورِ سریع
دیگِ بخارِ کمفشارفشارِ کار ≤ ۱۰۳ کیلوپاسکالِ نسبی (۱۵ psi)
دیگِ آبِ گرمِ کمفشارفشارِ کار ≤ ۱۱۰۳ کیلوپاسکالِ نسبی (۱۶۰ psi)
دستگاه/دودکشِ با دمایِ پاییندمایِ گازِ احتراق در ورودِ دودکش ≤ ۵۳۸°C
لحیمکاریِ نرم / سختمرز: دمایِ ذوبِ مفتول = ۴۲۷°C (کمتر=نرم، بیشتر=سخت)
مایعِ قابلِاشتعالنقطهی اشتعال < ۳۸°C و فشارِ بخارِ اشباع ≤ ۲۷۶ kPa
گروههایِ IA/IB/ICبر اساسِ نقطهیِ اشتعال (<۲۳°C یا بین ۲۳-۳۸) و نقطهی جوش (زیر/بالایِ ۳۸°C)
فضایِ با حجمِ کافی≥ ۱ m³ به ازایِ هر ۱۷۷ kcal/h ارزشِ حرارتیِ سوخت
مبرد گروه ۱ / ۲ / ۳بر اساسِ LFL و گرمایِ احتراق — گروهِ ۳ پرخطرترین
هودِ نوع ۱ در برابرِ نوع ۲نوع ۱ = با فیلترِ روغن، نوع ۲ = بدونِ فیلترِ روغن
موادِ غیرسوختنی در برابرِ موادِ نسوزدو مفهومِ متفاوت — نسوز یعنی مقاوم در دمایِ بالایِ ۵۳۸°C
برو به آزمونِ همین فصل