مبحث ۱۶ — تأسیساتِ بهداشتی
درسنامه — فصلِ اول — کلیات
خلاصهیِ بندهایِ ۱-۱۶، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
۱-۱-۱۶ دامنه
•این مبحث الزاماتِ حداقلِ تأسیساتِ بهداشتیِ داخلِ ساختمان را در پنج زمینه مقرر میدارد: الف) لوازمِ بهداشتی، ب) لولهکشی و ذخیرهسازیِ آبِ مصرفی، پ) لولهکشیِ فاضلابِ بهداشتی، ت) لولهکشیِ هواکشِ فاضلاب، ث) لولهکشیِ آبِ باران.
•طراحی، نظارت، انتخابِ مصالح و اجرایِ این تأسیسات باید طبقِ الزاماتِ همین مبحث انجام شود، با هدفِ ایمنی، بهداشت، آسایش، بهرهدهیِ مناسب و صرفهیِ اقتصادی.
•ارجاعاتِ متقاطعِ کلیدی: ساختمانهایِ ویژه/حیاتی → مبحثِ بیستویکم؛ لولهکشیِ گازِ طبیعی → مبحثِ هفدهم؛ تأسیساتِ آتشنشانی → مبحثِ سوم؛ دستگاههایِ تولیدِ آبِ گرمِ مصرفی → مبحثِ چهاردهم؛ راهبری و نگهداری → مبحثِ بیستودوم؛ نظاماتِ اداری → مبحثِ دوم.
۲-۱-۱۶ و ۵-۱-۱۶ استانداردها و مصالح
•استانداردهایِ ارجاعشده در این مبحث جزئی از آن تلقی میشوند و همیشه آخرین ویرایش ملاک است؛ اگر بینِ متنِ استاندارد و حکمِ این مبحث مغایرتی باشد، حکمِ این مبحث ارجح است.
•مصالحِ بهکاررفته در تأسیساتِ بهداشتی باید طبقِ استانداردهایِ مصوب و موردِ تأیید باشند و در برابرِ شعلهور شدن مقاوم باشند؛ استفاده از مصالحِ کارکرده یا معیوب مطلقاً مجاز نیست.
نکتهیِ کلیدی: در اتصالِ لحیمیِ بدونِ سرب، مقدارِ سرب در مفتولِ لحیمکاری و در تنهیِ کار نباید بیش از ۰٫۲ درصد باشد.
•لوله، فیتینگ، شیرهایِ قطعووصل و دیگر اجزایِ لولهکشیِ آبِ مصرفی، باید گواهیِ صلاحیتدارِ بهداشتی برایِ استفاده در توزیعِ آبِ آشامیدنی داشته باشند.
•روی هر طولِ لوله، هر قطعه از فیتینگها و هر یک از لوازمِ بهداشتی، باید نام یا مارکِ سازنده بهطورِ برجسته یا با مهرِ پاکنشدنی نقش شده باشد.
•هزینهیِ آزمایشِ کیفیت و تهیهیِ مدارکِ فنیِ لازم برایِ اثباتِ مطابقتِ مصالح، بر عهدهیِ مالکِ ساختمان است؛ مؤسسهیِ گواهیکننده باید شخصیتِ حقوقی، تجهیزات و نیرویِ کارآزموده داشته باشد.
۷-۱-۱۶ فضایِ نصبِ لوازمِ بهداشتی
•فضایِ نصبِ توالت، دستشویی، دوش، سینک و دیگر لوازمِ بهداشتی باید روشنایی و تعویضِ هوا داشته باشد — روشنایی طبقِ مبحثِ سیزدهم، تعویضِ هوا طبقِ مبحثِ چهاردهم.
•لوازمِ بهداشتی و لولهکشیِ مربوط نباید مانعِ بازوبستهشدنِ عادیِ پنجرهها و درها شوند.
•سطوحِ داخلیِ کف و دیوارهایِ فضایِ توالت باید صاف، قابلِشستوشو و غیرِقابلِنفوذِ آب باشند.
•هر توالتِ عمومی (برایِ مراجعان یا کارکنان) باید با دیوار/تیغه و در، بهصورتِ اتاقکِ خصوصی از فضاهایِ مجاور جدا شود — مگر یک گروهِ بهداشتی با یک توالتِ قابلِقفل برایِ یک نفر.
۸-۱-۱۶ حفاظتِ لولهکشی
نکتهیِ کلیدی: لولههایی که از زیر یا داخلِ پی یا دیوارِ باربر عبور میکنند، باید داخلِ غلافِ فلزی قرار گیرند؛ قطرِ غلافِ لوله در داخلِ پی باید دستکم دو اندازه از قطرِ لوله بزرگتر باشد.
•اگر لوله از محیط/مصالحِ خورنده عبور کند، سطحِ خارجیِ آن باید با اندود یا روکشِ مقاوم در برابرِ خوردگی حفاظت شود — بدونِ آنکه مانعِ انقباض/انبساطِ لوله شود.
•عبورِ لوله از دیوار/تیغه/سقف/کف باید از داخلِ غلاف باشد؛ فاصلهیِ بینِ سطحِ خارجیِ لوله و سطحِ داخلیِ غلاف باید با موادِ قابلِانعطاف پر شود — و اگر غلاف در جدارِ آتش باشد، این مواد باید همان مقاومتِ جدارِ آتش را داشته باشند.
•اطرافِ لولهیِ هواکشِ فاضلاب که از بام عبور میکند، باید با مصالحِ آببند (ورقِ سربی، گالوانیزه، آلومینیومی، مسی یا پلاستیکی) کاملاً آببند شود.
•لولههایِ زیرِ کف/داخلِ زمین باید زیرِ خطِ ترازِ یخبندان و در عمقِ مناسب قرار گیرند؛ لولههایِ در معرضِ یخزدن باید با عایق یا گرمکردن حفاظت شوند.
•اجزایِ لولهکشیِ در معرضِ ضربهیِ فیزیکی (محوطه، پارکینگ، گاراژ) باید توکار باشند یا با روشِ مناسبِ دیگر حفاظت شوند.
۹-۱-۱۶ حفاظتِ اجزایِ ساختمان
•بریدن، شکافتن یا سوراخکردنِ اجزایِ سازه برایِ عبورِ لوله مجاز نیست، مگر آنکه در طراحیِ سازه پیشبینی شده باشد.
نکتهیِ کلیدی: معبرهایِ لولهگذاری در مجاورتِ پیِ ساختمان نباید زیرِ خطِ ۴۵ درجهای که از سطحِ باربرِ پی رسم شده، قرار گیرد.
•اگر لولهیِ انشعابِ آب یا فاضلابِ شهری از زیرِ کف وارد ساختمان شود، باید اطرافِ آن طوری پوشانده شود که از ورودِ موش و دیگر جوندگان جلوگیری شود.
نکتهیِ کلیدی: شبکههایِ رویِ دهانههایِ خروج/تخلیهیِ آب، فاضلاب و آبِ باران (از جمله رویِ کفشویِ آبِ بارانِ بام/محوطه) نباید سوراخهایی با قطر یا پهنایِ بزرگتر از ۱۲ میلیمتر داشته باشند.
۱۰-۱-۱۶ بازرسی و آزمایش
•بازرسی، آزمایش و صدورِ تأییدیهیِ هر قسمت از تأسیساتِ بهداشتی باید پیش از پوشاندنِ آن با مصالحِ ساختمانی انجام شود؛ قسمتهایِ زیرِ ترازِ زمین باید پیش از پوششِ کانالها/ترنجها بازرسی شوند.
•آزمایشِ نهایی باید پس از اتمامِ کاملِ لولهکشی و نصبِ دستگاهها، در زمانی که ساختمان آمادهیِ بهرهبرداری است، انجام شود.
•همزمان با پایانِ کار و پیش از صدورِ گواهیِ تأییدِ کل، باید دفترچهیِ دستورالعملِ راهبری و نگهداریِ تأسیساتِ بهداشتی با همکاریِ طراح و مجری تهیه و به تأییدِ ناظر برسد.
۱۱-۱-۱۶ تعاریفِ کلیدی — آب
•آبِ آشامیدنی: از نظرِ فیزیکی، شیمیایی و میکروبیولوژیکی باید با استانداردِ ملیِ ایران شمارههایِ ۱۰۱۱ و ۱۰۵۳ مطابقت داشته باشد؛ هر جا «آبِ سردِ مصرفی» گفته میشود، منظور همین آبِ آشامیدنی است.
نکتهیِ کلیدی: آبِ گرمِ مصرفی، از نظرِ بهداشتی معادلِ آبِ آشامیدنی است ولی دمایِ آن بیش از ۴۳ درجهیِ سلسیوس است.
•آبِ خاکستری: آبِ غیرِآشامیدنیِ حاصل از فاضلابِ خروجیِ دستشویی/وان/زیردوشی/لگن/ماشینِ رختشویی — منحصراً برایِ شستوشویِ توالت/یورینال و آبیاریِ زیرِسطحی قابلِاستفادهیِ مجدد.
•آلودگیِ ظاهری در برابرِ آلودگیِ غیرِبهداشتی: اولی فقط ظاهر (رنگ/طعم/بو) را تحتِتأثیر قرار میدهد؛ دومی ورودِ موادِ زیانآور و خطرِ جدیِ بهداشتِ عمومی است.
۱۱-۱-۱۶ تعاریفِ کلیدی — برگشتِ جریان
•برگشتِ جریان: برگشتِ آب/مایعات/محلولهایِ دیگر به داخلِ شبکهیِ لولهکشیِ توزیعِ آبِ آشامیدنی، از هر شبکه یا منبعِ دیگر — دو حالتِ اصلی: مکشِ سیفونی (کاهشِ فشارِ شبکه) و فشارِ معکوس (فشارِ بیرونی بیشتر از فشارِ شبکه).
•مانعِ برگشتِ جریان: هر وسیله/شیری که از برگشتِ جریان به شبکهیِ آبِ آشامیدنی جلوگیری کند؛ خلأشکن یک نوعِ خاصِ آن است که با ورودِ هوا به مسیرِ خروجی، فشار را به فشارِ اتمسفر میرساند.
•فاصلهیِ هوایی: در لولهکشیِ آب، فاصلهیِ قائمِ آزاد بینِ لبهیِ پایینِ دهانهیِ خروجیِ آب تا لبهیِ سرریزِ دستگاهِ دریافتکننده — مطمئنترین روشِ جلوگیری از برگشتِ جریان.
۱۱-۱-۱۶ تعاریفِ کلیدی — فاضلاب و هواکش
•سیفون: با نگهداریِ مقداری آب، مانعِ انتشارِ هوایِ آلوده/گازهایِ شبکهیِ فاضلاب در فضایِ ساختمان میشود، بدونِ اثر بر جریانِ عادیِ فاضلاب.
•هوابندِ سیفون: فاصلهیِ قائم بینِ کفِ نقطهیِ ریزشِ آب از سیفون تا سقفِ لولهیِ سیفون در پایینترین قسمتِ آن — همان «آب نگهداشتهشده» که مانعِ ورودِ گاز میشود.
•واحدِ تخلیهیِ فاضلابِ لوازمِ بهداشتی (D.F.U): واحدِ اندازهگیریِ مقدارِ جریانِ فاضلابِ هر لوازمِ بهداشتی، تابعِ حجمِ فاضلاب، مدتِزمانِ یکبار تخلیه و فاصلهیِ زمانیِ متوسط بینِ دو تخلیه.
•واحدِ مصرفِ آبِ لوازمِ بهداشتی (S.F.U): واحدِ اندازهگیریِ مصرفِ آبِ هر لوازمِ بهداشتی، تابعِ حجمِ آب، مدتِزمانِ یکبار مصرف و فاصلهیِ زمانیِ متوسط بینِ دو مصرف.
•اتصالِ غیرِمستقیمِ فاضلاب: لولهیِ فاضلابِ خروجی که مستقیماً به لولهیِ فاضلابِ بهداشتی متصل نمیشود، بلکه با فاصلهیِ هوایی به داخلِ یک سیفون یا دریافتکننده میریزد.
جدولِ مرورِ سریع
دمایِ آبِ گرمِ مصرفیبیش از ۴۳ درجهیِ سلسیوس
سربِ مجاز در اتصالِ لحیمیِ بدونِ سربحداکثر ۰٫۲ درصد
قطرِ غلافِ لوله در داخلِ پیدستکم دو اندازه بزرگتر از قطرِ لوله
حداکثرِ قطرِ سوراخِ شبکهیِ رویِ کفشوی۱۲ میلیمتر
زاویهیِ معبرِ لولهگذاری در مجاورتِ پینباید زیرِ خطِ ۴۵ درجه از سطحِ باربرِ پی باشد
استانداردِ آبِ آشامیدنیاستانداردِ ملیِ ایران شمارههایِ ۱۰۱۱ و ۱۰۵۳
لولهیِ افقی در برابرِ قائمافقی: زاویهیِ کمتر از ۴۵ درجه با افق؛ قائم: ۴۵ درجه یا بیشتر
برو به آزمونِ همین فصل