مبحث ۱۸ — عایقبندی و تنظیمِ صدا
درسنامه — کلیات
خلاصهیِ بندهایِ ۱-۱۸، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
هدف از تدوینِ مبحثِ ۱۸
•هدف از تدوینِ این مقررات، تعیینِ مقادیرِ مجاز برایِ شاخصهایِ اصلیِ موردِ نیاز در طراحیِ آکوستیکیِ ساختمان است، در راستایِ فراهمآوردنِ صدابندی و صدارسانیِ مطلوب در ساختمانها — تا از این طریق، آسایش و شرایطِ مناسبِ شنیداری تأمین شود.
•مبحث دو دسته الزام دارد: صدابندی (جلوگیری از ورودِ صدایِ ناخواسته به یک فضا) و صدارسانی (کیفیتِ شنیداریِ مطلوب — مانندِ زمانِ واخنشِ بهینه و وضوحِ گفتار — درونِ خودِ فضا).
حدود و نحوهیِ کاربرد
•رعایتِ این مقررات در موردِ کاربردهایِ ساختمانیِ عنوانشده در بندِ ۱۸-۲-۱-۱ الزامی است. همچنین این مقررات در تمامِ ساختمانهایِ کوتاهمرتبه و بلندمرتبه — بدونِ در نظر گرفتنِ تعدادِ طبقه و محاسباتِ اضافه — قابلِ اجرا است.
نکتهیِ کلیدی: ترازِ نوفهیِ زمینه، زمانِ واخنش و شاخصِ وضوحِ گفتارِ تعیینشده برایِ فضاهایِ مختلف (بندِ ۱۸-۲) مربوط به «شرایطِ تحویل» است — یعنی زمانی که کلیهیِ عملیاتِ اجراییِ ساختمان (سفتکاری، نازککاری، نصبِ در و پنجره) تکمیل شده و سامانههایِ تأسیساتِ مکانیکی و الکتریکی فعال باشند، نه هر لحظهیِ دلخواه از ساخت.
•روشِ اندازهگیریِ ترازِ نوفهیِ زمینه، زمانِ واخنش، وضوحِ گفتار و شاخصهایِ صدابندیِ جدارهها باید بر اساسِ استانداردهایِ ملیِ ایران باشد؛ در نبودِ استانداردِ ملی، استانداردهایِ بینالمللیِ تأییدشده و معتبر ملاکِ عمل قرار میگیرد.
•توجه: چنانچه در مدتِ اعتبارِ این مبحث، استانداردها و معیارهایِ جدیدی به تصویب برسد، جایگزینِ استانداردها و معیارهایِ مشابه در این مبحث خواهد شد — یعنی مبحث خودش را به استانداردهایِ آینده ارجاع میدهد.
جدولِ مرورِ سریع
هدفِ اصلیِ مبحثِ ۱۸تعیینِ مقادیرِ مجازِ شاخصهایِ آکوستیکی برایِ آسایشِ شنیداری
دامنهیِ شمول از نظرِ ارتفاعهمهیِ ساختمانهایِ کوتاهمرتبه و بلندمرتبه، بدونِ توجه به تعدادِ طبقه
مبنایِ الزاماتِ نوفه/واخنش/وضوحِ گفتارشرایطِ تحویلِ فضا (نه حینِ ساخت)
مرجعِ روشِ اندازهگیریاستانداردهایِ ملیِ ایران؛ در نبودشان، استانداردهایِ بینالمللیِ معتبر
برو به آزمونِ همین فصل