وسایل و سازههای حفاظتی — مبحث ۱۲ مقررات ملی ساختمان (فصل ۵)
خلاصه درسنامه، نکات کلیدی و نمونه سوال «وسایل و سازههای حفاظتی» (بند ۱۲-۵) از مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان (ایمنی، بهداشت کار و محیط زیست در حین اجرا). این فصل در آزمون تعاملی سایت ۱۶ سوال دارد.
فهرست مطالب
- کلیات
- جانپناه و نردهی حفاظتی موقت
- پاخور حفاظتی و پوشش موقت فضاهای باز
- راهروی سرپوشیدهی موقت و سرپوش حفاظتی
- سقف موقت و تور ایمنی
- حصار حفاظتی موقت
خلاصه درسنامه
کلیات
- در طراحی و اجرای قسمتهای مختلف وسایل و سازههای حفاظتی که تحت تأثیر بارهای مختلف قرار میگیرد، باید مفاد مبحث ششم مقررات ملی ساختمان (بارهای وارد بر ساختمان) رعایت شود.
جانپناه و نردهی حفاظتی موقت
- جانپناه حفاظی قائم است که برای جلوگیری از سقوط افراد، در موارد مندرج در بند ۱۲-۲-۳-۱، با ارتفاع سقوط بیش از ۱۲۰ سانتیمتر باید نصب شود.
- ارتفاع نردهی حفاظتی موقت از کف طبقه یا سکوی کار نباید از ۹۰ سانتیمتر کمتر و از ۱۱۰ سانتیمتر بیشتر باشد؛ مجری موظف است با رعایت این بازه، ارتفاع ایمن را تعیین کند. ارتفاع نردهی حفاظتی راهپله و سطوح شیبدار نباید از ۷۵ سانتیمتر کمتر و از ۸۵ سانتیمتر بیشتر باشد.
- نردهی حفاظتی در فواصل حداکثر ۲ متر باید دارای پایههای عمودی باشد و سازه و اجزای آن، با توجه به مبحث ششم و آییننامهی بارگذاری پلها (نشریهی ۱۳۹)، باید در مقابل نیروها و ضربههای واردشده در تمام جهات مقاومت کند؛ در اجزای آن (پاخور، نردهی بالایی و میانی) نباید قسمتهای تیز و برنده وجود داشته باشد.
پاخور حفاظتی و پوشش موقت فضاهای باز
- پاخور حفاظتی حفاظی قرنیزمانند به ارتفاع ۱۵ سانتیمتر است که در طرف باز سکوهای کار و سایر محلهای مندرج در بند ۱۲-۲-۳-۱ برای جلوگیری از لغزش و ریزش ابزار و مصالح نصب میشود؛ باید از چوب یا مواد پلاستیکی مناسب به ضخامت حداقل ۲٫۵ سانتیمتر باشد؛ در صورت استفاده از ورق فولادی، لبههای آن نباید تیز و برنده باشد.
- کلیهی پرتگاهها و دهانههای باز کارگاه که خطر سقوط افراد دارند، باید تا زمان محصور یا پوشیده شدن نهایی، با نرده یا پوشش موقت بهطور محکم حفاظت شوند. در دهانههای باز با ابعاد کمتر از ۴۵ سانتیمتر، تختهی چوبی با ضخامت حداقل ۲٫۵ سانتیمتر؛ در دهانههای ۴۵ سانتیمتر تا ۲٫۵ متر، تختهی چوبی با ضخامت حداقل ۵ سانتیمتر لازم است.
- برای جلوگیری از ریزش مصالح و ابزار، و حفظ محیط زیست و زیبای سیمای شهر، جدار خارجی ساختمان در دست احداث باید با پردههای برزنتی یا پلاستیکی مقاوم پوشانده شود.
راهروی سرپوشیدهی موقت و سرپوش حفاظتی
- راهروی سرپوشیدهی موقت سازهای است که بهصورت موقت در پیادهروها یا سایر معابر عمومی برای جلوگیری از خطرهای پرتاب مصالح احداث میشود؛ ارتفاع آن نباید کمتر از ۲٫۵ متر و عرض آن نباید کمتر از ۱٫۵ متر باشد (یا همعرض پیادهروی موجود، اگر کمتر از ۱٫۵ متر باشد).
- سقف راهرو باید توان تحمل هرگونه ریزش و سقوط مصالح را داشته باشد. لبههای بیرونی سقف راهرو باید دارای دیوارهی شیبداری از چوب یا فولاد مقاوم به ارتفاع حداقل ۱ متر و با زاویهی ۳۰ تا ۴۵ درجه به سمت بیرون باشد. در صورت استفاده از تختههای چوبی، ضخامت آنها باید حداقل ۵ سانتیمتر باشد؛ استفاده از مواد غیرمقاوم مانند توری سیمی یا گونی ممنوع است.
- راهروی سرپوشیده، طبق «آییننامهی ایمنی ساختمان کارگاهها»، باید دارای ۵۰ تا ۱۰۰ لوکس روشنایی در شب و روز باشد؛ اطراف آن نیز باید دارای حصار حفاظتی موقت باشد.
- سرپوش حفاظتی پوششی است که برای جلوگیری از آسیب ناشی از سقوط اشیا در دیوار اطراف ساختمان در حال احداث نصب میشود و باید چنان طراحی شود که در برابر نیروهای وارد مقاوم باشد و در اثر ریزش مصالح یا ابزار روی آن، خطری متوجه افراد یا تجهیزات زیر آن نشود.
سقف موقت و تور ایمنی
- سقف موقت که بهعنوان سکوی کار استفاده میشود، باید از تختههای چوبی با ضخامت ۵ سانتیمتر و پهنای ۲۵ سانتیمتر باشد؛ این تختهها باید محکم به هم بسته شوند و فاصلهی تکیهگاههای آنها نباید بیش از ۲٫۴۰ متر باشد.
- در جایی که نصب سکوی کار و نردهی حفاظتی در ارتفاع بیش از ۳٫۵ متر امکانپذیر نباشد، باید از تور ایمنی استفاده شود؛ تور باید به فاصلهی حداقل ۲٫۴ و حداکثر ۴٫۶ متر پایینتر سطح مبنا نصب شود تا از اصابت کارگران سقوطکرده به اجسام سخت جلوگیری شود.
- برپایی و نصب تور ایمنی، همچنین جمعآوری و برچیدن آن، باید توسط شخص دارای صلاحیت و با استفاده از پیکربند و طناب مهار انجام شود؛ تور قبل از استفاده و در مدت بهرهبرداری باید بهطور مستمر بازرسی شود و استفاده از تورهای فرسوده ممنوع است.
حصار حفاظتی موقت
- حصار حفاظتی موقت سازهای موقت است که برای حفاظت از کارگاه و جلوگیری از ورود افراد متفرقه و غیرمجاز ساخته و برپا میشود؛ ارتفاع آن از کف معبر عمومی یا فضای مجاور نباید کمتر از ۱٫۹ متر باشد.
- حصار حفاظتی موقت باید در فواصل حداکثر ۲ متر دارای پایههای قائم باشد؛ بار طراحی برای محلهای دارای احتمال برخورد خودرو، باید طبق آییننامهی بارگذاری پلها (نشریهی ۱۳۹) تعیین شود. مصالح بهکاررفته باید فاقد اجزا یا گوشههای تیز و برنده باشد.
اعداد و ضوابط کلیدی این فصل
| موضوع | مقدار / ضابطه |
|---|---|
| آستانهی ارتفاع سقوط برای الزام جانپناه | بیش از ۱۲۰ سانتیمتر |
| بازهی ارتفاع نردهی حفاظتی موقت (کف/سکو) | ۹۰ تا ۱۱۰ سانتیمتر |
| بازهی ارتفاع نردهی راهپله و سطوح شیبدار | ۷۵ تا ۸۵ سانتیمتر |
| حداکثر فاصلهی پایههای عمودی نرده و حصار | ۲ متر |
| ارتفاع پاخور حفاظتی | ۱۵ سانتیمتر؛ ضخامت حداقل ۲٫۵ سانتیمتر (چوب/پلاستیک) |
| حداقل ابعاد راهروی سرپوشیدهی موقت | ارتفاع حداقل ۲٫۵ متر؛ عرض حداقل ۱٫۵ متر |
| روشنایی الزامی راهروی سرپوشیده | ۵۰ تا ۱۰۰ لوکس در شب و روز |
| مشخصات تختهی سقف موقت | ضخامت ۵ سانتیمتر، پهنای ۲۵ سانتیمتر، فاصلهی تکیهگاه حداکثر ۲٫۴۰ متر |
| بازهی نصب تور ایمنی زیر سطح مبنا | حداقل ۲٫۴ متر تا حداکثر ۴٫۶ متر |
| آستانهی الزام تور ایمنی (بهجای سکو/نرده) | ارتفاع بیش از ۳٫۵ متر |
| حداقل ارتفاع حصار حفاظتی موقت | ۱٫۹ متر از کف معبر عمومی |
نمونه سوال با پاسخ تشریحی
سوال ۱: در طراحی و اجرای وسایل و سازههای حفاظتی تحت بار، کدام مبحث مقررات ملی باید رعایت شود؟
الف) مبحث چهارم
ب) مبحث ششم (بارهای وارد بر ساختمان)
ج) مبحث نهم
د) مبحث سیزدهم
پاسخ صحیح: گزینه ب — مبحث ششم (بارهای وارد بر ساختمان)
طبق بند ۱۲-۵-۱-۱، در طراحی و اجرای وسایل و سازههای حفاظتی تحت تأثیر بارهای مختلف، باید مفاد مبحث ششم مقررات ملی ساختمان (بارهای وارد بر ساختمان) رعایت شود.
طبق بند ۱۲-۵-۱-۱، در طراحی و اجرای وسایل و سازههای حفاظتی تحت تأثیر بارهای مختلف، باید مفاد مبحث ششم مقررات ملی ساختمان (بارهای وارد بر ساختمان) رعایت شود.
سوال ۲: ارتفاع نردهی حفاظتی موقت کف طبقه یا سکوی کار باید در چه بازهای باشد؟
الف) ۶۰ تا ۸۰ سانتیمتر
ب) ۷۵ تا ۸۵ سانتیمتر
ج) ۹۰ تا ۱۱۰ سانتیمتر
د) ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتیمتر
پاسخ صحیح: گزینه ج — ۹۰ تا ۱۱۰ سانتیمتر
طبق بند ۱۲-۵-۲-۲، ارتفاع نردهی حفاظتی موقت از کف طبقه یا سکوی کار نباید از ۹۰ سانتیمتر کمتر و از ۱۱۰ سانتیمتر بیشتر باشد.
طبق بند ۱۲-۵-۲-۲، ارتفاع نردهی حفاظتی موقت از کف طبقه یا سکوی کار نباید از ۹۰ سانتیمتر کمتر و از ۱۱۰ سانتیمتر بیشتر باشد.
سوال ۳: پاخور حفاظتی چه ارتفاع و ضخامتی دارد؟
الف) ارتفاع ۱۵ سانتیمتر و ضخامت حداقل ۲٫۵ سانتیمتر (چوب یا پلاستیک)
ب) ارتفاع ۵۰ سانتیمتر و ضخامت ۱۰ سانتیمتر
ج) ارتفاع ۱ متر و ضخامت ۵ سانتیمتر
د) ارتفاع ۳۰ سانتیمتر و بدون محدودیت ضخامت
پاسخ صحیح: گزینه الف — ارتفاع ۱۵ سانتیمتر و ضخامت حداقل ۲٫۵ سانتیمتر (چوب یا پلاستیک)
طبق بند ۱۲-۵-۳-۱، پاخور حفاظتی حفاظی قرنیزمانند به ارتفاع ۱۵ سانتیمتر است که باید از چوب یا مواد پلاستیکی مناسب به ضخامت حداقل ۲٫۵ سانتیمتر باشد.
طبق بند ۱۲-۵-۳-۱، پاخور حفاظتی حفاظی قرنیزمانند به ارتفاع ۱۵ سانتیمتر است که باید از چوب یا مواد پلاستیکی مناسب به ضخامت حداقل ۲٫۵ سانتیمتر باشد.
سوال ۴: دیوارهی شیبدار لبهی بیرونی سقف راهروی سرپوشیده چه ارتفاع و زاویهای دارد؟
الف) ارتفاع حداقل ۱ متر، زاویهی ۳۰ تا ۴۵ درجه به سمت بیرون
ب) ارتفاع حداقل ۵۰ سانتیمتر، زاویهی ۹۰ درجه
ج) ارتفاع حداقل ۲ متر، بدون زاویه
د) ارتفاع حداقل ۱۵ سانتیمتر، زاویهی ۶۰ درجه
پاسخ صحیح: گزینه الف — ارتفاع حداقل ۱ متر، زاویهی ۳۰ تا ۴۵ درجه به سمت بیرون
طبق بند ۱۲-۵-۴-۴، لبههای بیرونی سقف راهرو باید دارای دیوارهی شیبداری به ارتفاع حداقل ۱ متر باشد که حداقل ۳۰ و حداکثر ۴۵ درجه به سمت بیرون زاویه داشته باشد.
طبق بند ۱۲-۵-۴-۴، لبههای بیرونی سقف راهرو باید دارای دیوارهی شیبداری به ارتفاع حداقل ۱ متر باشد که حداقل ۳۰ و حداکثر ۴۵ درجه به سمت بیرون زاویه داشته باشد.
سوال ۵: سقف موقت استفادهشده بهعنوان سکوی کار، از تختهی چوبی با چه مشخصاتی ساخته میشود؟
الف) ضخامت ۵ سانتیمتر و پهنای ۲۵ سانتیمتر؛ فاصلهی تکیهگاه حداکثر ۲٫۴۰ متر
ب) ضخامت ۱ سانتیمتر و پهنای ۱۰ سانتیمتر
ج) ضخامت ۱۰ سانتیمتر بدون محدودیت پهنا
د) جنس فلزی اجباری
پاسخ صحیح: گزینه الف — ضخامت ۵ سانتیمتر و پهنای ۲۵ سانتیمتر؛ فاصلهی تکیهگاه حداکثر ۲٫۴۰ متر
طبق بند ۱۲-۵-۷-۱، سقف موقت باید از تختههای چوبی با ضخامت ۵ سانتیمتر و پهنای ۲۵ سانتیمتر باشد و فاصلهی تکیهگاه تختهها نباید بیش از ۲٫۴۰ متر باشد.
طبق بند ۱۲-۵-۷-۱، سقف موقت باید از تختههای چوبی با ضخامت ۵ سانتیمتر و پهنای ۲۵ سانتیمتر باشد و فاصلهی تکیهگاه تختهها نباید بیش از ۲٫۴۰ متر باشد.
سوال ۶: برپایی، نصب و جمعآوری تور ایمنی باید توسط چه کسی و با چه تجهیزاتی انجام شود؟
الف) هر کارگری، بدون تجهیزات خاص
ب) شخص دارای صلاحیت، با استفاده از پیکربند و طناب مهار
ج) فقط ناظر ساختمان
د) فقط شرکت سازنده، بدون نظارت
پاسخ صحیح: گزینه ب — شخص دارای صلاحیت، با استفاده از پیکربند و طناب مهار
طبق بند ۱۲-۵-۸-۱-ب، برپایی و نصب تور ایمنی و نیز جمعآوری و برچیدن آن باید توسط شخص دارای صلاحیت و با استفاده از پیکربند و طناب مهار صورت گیرد.
طبق بند ۱۲-۵-۸-۱-ب، برپایی و نصب تور ایمنی و نیز جمعآوری و برچیدن آن باید توسط شخص دارای صلاحیت و با استفاده از پیکربند و طناب مهار صورت گیرد.
سایر فصلهای مبحث ۱۲
فصل ۱: کلیاتفصل ۲: ایمنیفصل ۳: بهداشت کار و محیط زیستفصل ۴: تجهیزات حفاظت فردیفصل ۶: ابزار، تجهیزات و ماشینآلات ساختمانیفصل ۷: وسایل دسترسیفصل ۸: تخریب و برچیدن ساختمانفصل ۹: عملیات خاکیفصل ۱۰: عملیات ساخت، برپایی و نصب سازه ساختمانفصل ۱۱: سایر مقررات مربوط
مباحث مرتبط
مبحث ۱۲: ایمنی، بهداشت کار و محیط زیست در حین اجراهمه مباحث ۲۴گانهآزمون آنلاینابزارهای محاسباتی